Een bijzondere ontmoeting “zomaar” in de supermarkt.
Ruim drie jaar geleden: Een weduwnaar op leeftijd doet zijn boodschappen in de supermarkt en botst met zijn winkelwagen tegen een andere winkelwagen: BOEM! Hé hallo, zegt de dame, van wie het wagentje is, hoe gaat het met jou? Ze weet, dat hij een half jaar ervoor zijn vrouw heeft verloren (zij is sinds zeven jaar weduwe) en er ontstaat een mooi gesprek. Ze kennen elkaar nog van vroeger: hij was tamboer bij het muziekkorps en zij majorette. Ieder is zijn / haar eigen leven gaan leiden, getrouwd, kinderen gekregen en beiden inmiddels hun partner verloren.
Logisch dat het gesprek ook over eenzaamheid ging. Wel, zei hij, daar kunnen we wel wat aan doen? Zullen we een keer gaan fietsten? En zó geschiedde: fietstochtje, kopje koffie, gespreksstof genoeg! Onlangs mocht ik hun geregistreerd partnerschap voltrekken en dus ook het bijzondere verhaal van hun ontmoeting vertellen, waarbij ik natuurlijk een foto van de winkelwagentjes liet zien.
Was het toeval, dat ze elkaar op dat moment tegenkwamen of “viel het ze toe”? Wie het weet, mag het zeggen……